تحلیل جغرافیای سیاسی از نظامهای حکومتی در حال توسعه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

پژوهشگر گروه تاریخ مدرن و سیاستهای خاورمیانه، دانشگاه دولتی ایلیا، تفلیس، گرجستان

چکیده

مطالعه حاضر به بررسی تکامل نظام‌های سیاسی در هفت منطقه در حال توسعه جهان شامل آمریکای شمالی و مرکزی، آفریقای شمالی و کشورهای جنوب صحرا، خاورمیانه و آسیای مرکزی و جنوب شرق آسیا از زمان استقلال سیاسی تا اوایل قرن بیست و یکم می‌پردازد. چهارچوب نظری پژوهش دارای دو گزاره است: مشکل اصلی دولت‌سازی در جهان سوم، فقدان نسبی انسجام مرزهای جغرافیایی در پاسخ به تهدیدات نظامی خارجی و توانایی محدود دولت‌ها در اعمال حاکمیت خود در سرزمین‌های کمتر مسکونی شده است. دیگر فرضیات به مشکل جمعیت و توپوگرافی در اداره امور عمومی؛ تأثیر تقسیمات زبانی و قومی در حمکرانی؛ دینامیسم خشونت و اعترضات داخلی؛ و رابطه بین مرزها و منازعات داخلی می‌پردازد. این موارد در سه سطح تحلیل، بررسی می‌شود. مدل سطح داخلی بر ابزار توانایی اعمال قدرت داخلی تأکید دارد که بر توانایی نخبگان سیاسی در زمینه اداره کردن مالیات در سراسر فضای سرزمینی دلالت دارد. مدل سطح بین‌المللی، تأثیر این متغیرهای ساختاری داخلی را در میزان مشارکت دولت در منازعات بین‌الدولی مسلحانه برآورد می‌کند. مدل آخری به بررسی وابستگی متقابل بین متغیرهای داخلی و خارجی می‌پردازد. نتایج عنوان می‌کند که اگرچه چندین عامل تأثیر مهمی در روندهای انسجام و منازعه در تمامی نظام‌ها دارد، اما در واقع یک متغیر قابل ملاحظه بین مناطق وجود دارد که تعمیم‌دهی‌های معمول در زمینه کیفیات داخلی کشورهای در حال توسعه را زیر سوال می‌برد.
 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Political Geographic Analysis of Developing State Systems

نویسنده [English]

  • Jason E. Strakes
Associate Researcher, Department of Modern History and Politics of the Middle East, Ilia State University, Tbilisi, Georgia
چکیده [English]

 

This study examines the evolution of state systems in seven developing world regions, including Central and South America, North and Sub-Saharan Africa, the Middle East, and Central and Southeast Asia, from the date of political independence to the early twenty-first century. The theoretical framework incorporates two propositions: that the central problem of Third World state formation has been the relative absence of the consolidation of geographic boundaries in response to external military threats, and the limited ability of governments to project their authority over sparsely inhabited territories. Additional hypotheses address the role of population and topography in public administration; the impact of ethno linguistic divisions on governance; the dynamics of domestic protests and violence; the political effect of external challenges to territorial integrity; and the relationship between boundaries and interstate conflict. These are applied at three levels of analysis. The domestic-level model introduces a measure of internal power projection capability that indicates the ability of political elites to administer taxation across territorial space. A second international-level model estimates the impact of these domestic structural variables on the extent of state participation in militarized interstate disputes. The final level addresses possible interdependence between internal and external variables. The outcomes suggest that while several predictors have had a significant impact on trends of consolidation and conflict across systems, there is considerable variation in effects between regions, calling into question common generalizations about the intrinsic qualities of developing states.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • conflict
  • Developing world
  • evolution
  • Political Geography
  • State systems