تبیین الگوی مدیریت بحران اجتماعی با رویکرد امنیتی مورد مطالعه؛ استان سیستان و بلوچستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان.

2 عضو هیات علمی گروه مدیریت دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 عضو هیئت علمی گروه مدیریت دانشگاه آزاد سیستان و بلوچستان واحد زاهدان

4 گروه مدیریت و بازرگانی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی تهران

چکیده

اصولا بحران یک فشار زایی روانی- اجتماعی است که باعث درهم شکسته‌شدن انگاره های متعارف زندگی و واکنش‌های اجتماعی می‌شود و مدیریت‌بحران فرآیندی نظام‌یافته‌است که بحران‌های‌بالقوه درحوزه‌های‌مختلف را شناسایی، پیش‌بینی و سپس درمقابل آنها اقدامات پیشگیرانه تدوین می نماید. از این رو همواره باید مجموعه‌ای از طرح‌ها و برنامه‌های عملی برای مواجهه با بحران‌های‌احتمالی تنظیم‌گردد تا مدیران‌آمادگی رویارویی با وقایع پیش‌بینی‌نشده را کسب کنند. مطالعه حاضر به دنبال ارائه الگوی مدیریت بحران اجتماعی-امنیتی در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد. بدین منظور با روش کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیاد با تعداد 35 نفر از متولیان مدیریت بحران استان مصاحبه عمیق به عمل آمد. مجموعه داده‌های جمع‌آوری شده پس از طی فرایند مقایسه مستمر داده‌ها و کدگذاری باز، محوری و انتخابی، در قالب 5 مقوله؛ هویت، نفوذ، مشروعیت، مشارکت و توزیع و 3 طبقه؛ امنیتی- سیاسی، مدیریتی و اجتماعی- فرهنگی، سازماندهی شدند و نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها در قالب مدل مدیریت بحران اجتماعی- امنیتی ارائه گردید. اینک در این مقاله ویژگی‌ها‌و شاخص‌های مهم هریک از بحران‌های مرتبط، با توجه به شرایط محیطی استان سیستان و بلوچستان تبیین گردیده و تحلیل نهایی بیانگر ضرورت اتخاذ راهبردهای مدیریت بحران اجتماعی- امنیتی در استان از طریق؛ تغییر نگرش مرکز نسبت به این استان، برقراری عدالت اجتماعی و توزیع عادلانه ثمرات توسعه ملی در منطقه، تحکیم فرآیندهای همگرایی-ملی‌و انسجام‌امنیتی‌و اجتماعی می‌باشد. این رویکرد می‌تواند به عنوان یک الگو برای خط‌مشی‌گذاری و تصمیم‌گیری در شرایط مشابه نیز بمنظور مدیریت بحران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Explaining the Social Crisis Management Model with a Security Approach in Sistan and Baluchestan Province

نویسندگان [English]

  • issa Ebrahimzadeh 1
  • Noormohammad Yaghoobi 2
  • Gholamreza Baghbani 3
  • Vahid Khasheei 4
1 University of Sistan and Baluchestan
2 University of Sistan and Baluchestan
3 Azad University of Sistan and Baluchestan.
4 University of Allame Tabatabaei
چکیده [English]

In fact the crisis is a large and specific psychosocial stressor that disrupts conventional patterns of life and social reactions and creates new needs with physical and financial injuries threats and dangers. so ,there should always be asset of plans and practical programs to deal with future crises in order for managers to be prepared to face unpredictable events ;therefore ,crises management emphasizes the necessity for regular prediction and preparation to deal with those internal and external issues that seriously threaten the life of the organization . the present study aims to present a social crisis management model with a security approach in Sistan and Baluchistan province for this reason,30 crisis management officials of the province were interviewed deeply using qualitative method and data-focused theory .the data set which were collected after continuous comparison process of data and open ,axial and selective coding ,were organized into five identity , influence and 3 security-political ,managerial and social-cultural classes .the final result of data analysis collected in the form of social crisis management model with security approach in Sistan and Baluchistan province was presented .this model aims to explain the important features and indices of each crisis related to the model a cording to environmental conditions of Sistan and Baluchistan province .in fact ,these findings show socio-security crisis management perspective of Sistan and Baluchistan province that can be used as a model for policymaking and decision-making in crisis situations.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Crisis Management Model
  • Security Crisis
  • Social Crisis
  • Sistan and Baluchistan

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 15 مهر 1398
  • تاریخ دریافت: 16 شهریور 1398
  • تاریخ بازنگری: 13 مهر 1398
  • تاریخ پذیرش: 15 مهر 1398