انجمن ژئوپلیتیک ایران فصلنامه بین المللی ژئوپلیتیک 1735-4331 3 10 2007 12 22 India’s Changing Geopolitical Code: an Attempt at Analysis تغییر کدهای ژئوپلیتیکی هند 4 32 57106 FA سودیپتو ادهیکاری ـ استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه پتنا، هندوستان اخوری رادها کریشنا سینها ـ استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه پتنا، هندوستان موکول کامل ـ دانشجوی جغرافیای سیاسی، دانشگاه پتنا، هندوستان Journal Article The study attempts to enquire into reasons leading to changes in India’s geopolitical code, from non-aligned approach to one of hegemonic and domination, not only at the regional level, but also at the global level. With the world becoming multi-polar, the non-aligned code of the Nehruvian legacy became redundant. India has emerged as one of the poles. Consistent threats and pressures from the smaller and larger neighbours have necessarily compelled India to re-shape her geopolitical code to one of ‘restraint’ hostility. And this, probably, made India an acknowledged power, from a regional power to a ‘weltmacht.’ این تحقیق منجر به کشف دلایل تغییر کدهای ژئوپلیتیکی هند از رویکرد غیرمتعهد به رویکرد برتری جویی و تسلط نه تنها در سطح منطقه‌ای بلکه در سطح جهانی می‌پردازد. با چند قطبی شدن جهان، نظام غیرمتعهدها به عنوان میراث نهرو از میان رفت. هم اکنون هند به عنوان یکی از این قطب‌ها ظهور یافته است. تهدیدات و فشارهای مداوم توسط همسایگان کوچک و بزرگ این کشور را مجبور کرده است که کد ژئوپلیتیکی خود را به نظامی بازدارنده تغییر بدهد و این احتمالاً به تصدیق این نکته خواهد پرداخت که هند از قدرتی منطقه‌ای به قدرتی فرامنطقه ای تبدیل شده است. ‌

https://journal.iag.ir/article_57106_464589c717c53c8fde55811906f60ef5.pdf

انجمن ژئوپلیتیک ایران فصلنامه بین المللی ژئوپلیتیک 1735-4331 3 10 2007 12 22 Transformation Pattern in the political Transition Period of the Revolutions Case Study: Islamic Revolution of Iran الگویابی دوران گذار سیاسی در انقلاب ها مطالعه موردی: انقلاب اسلامی ایران 33 55 57107 FA محمدرضا حافظ‌نیا ـ استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس زهرا احمدی‌پور ـ استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس ابراهیم رومینا ـ دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0002-5372-9677 Journal Article Abstract In this research, the period of political transition has been studied with reference to revolution. The current research applied descriptive and analytical methods with the use of library resources and documents in order to focus on the pattern of post-revolutionary political transition period of the Islamic revolution in Iran. Results show that governmental and constitutional structures in the post-revolutionary period were institutionalized on the basis of elite revolutionary ideology, and most of the incidents after Iranian revolution such as export of revolution, seizure of American embassy, and ethnical internal crises such as those of Kurdistan and Azerbaijan became the layout for the future geopolitical challenges of Iran. Emerging political competition among political groups and revolutionary elites, possession of power ethnical claims, and formation of revolutionary structures etc were happened. در این تحقیق دوره گذار سیاسی (انقلاب اسلامی ایران) مورد مطالعه قرار می‌گیرد. تحقیق حاضر به شیوه تحلیلی – توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به منظور الگویابی دوره‌های گذار سیاسی انجام گرفته که نتایج تحقیق نشان می‌دهد که ساختارهای قانونی و دولتی در دوره بعد از انقلاب بر مبنای ایدئولوژی‌های انقلاب سربرآورده و به رسمیت شناخته شده‌اند. بیشتر حوادث بعد از انقلاب از قبیل اشغال سفارت آمریکا، صدور انقلاب، بحران‌های داخلی و قومی مانند بحران‌های کردستان و آذربایجان، چالش‌های ژئوپلیتیکی فراروی انقلاب اسلامی ایران بود. پیدایش رقابت سیاسی میان گروه‌ها و سردمداران انقلاب منجر به ادعاهای قبیله‌ای مالکیت قدرت و شکل‌گیری ساختارهای انقلاب شد.

انجمن ژئوپلیتیک ایران فصلنامه بین المللی ژئوپلیتیک 1735-4331 3 10 2007 12 22 Geopolitical Changes and Crises in the Caucasus تغییرات ژئوپلیتیکی و بحرانهای قفقاز 56 79 57108 FA محمود واعظی Journal Article The Caucasus has seen numerous crises since the region gained independence following the collapse of the Soviet Union. Some of these crises have not been resolved yet as evidenced by recent Russia-Georgia conflict. This paper seeks to analyze such crises within the framework of significant geopolitical changes unfolded by the collapse of the Soviet Union. The main thrust of the paper is that in the post-Soviet era, the Russians lost much of their control over the region due to their own domestic problems, but it seems that Moscow is not interested in withdrawing further from the region. The findings of the paper indicate that under current conditions, it seems that as long as all regional and extra-regional powers fail to consider the interests of other powers or try to pose threats to them, the crises will continue to unfold in the Caucasus, while there is no agreed dispute settlement mechanism in the region either. بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، قفقاز شاهد بروز بحران‌های متعددی بوده است که برخی از آنها تا کنون نیز رفع نشده‌اند. همانگونه که کشمکش‌های اخیر روسیه و گرجستان را می‌توان شاهدی بر این مدعا دانشت. این مقاله به تحلیل این بحران در چارچوب تغییرات ژئوپلیتیکی مهم از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی می‌پردازد. نویسنده معتقد است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روس‌ها به دلیل مسائل داخلی خاص خود کنترل این منطقه را از دست دادند، اما به نظر می‌رسد که مسکو مایل به کناره‌گیری بیشتر از این منطقه نمی‌‌باشد. نویسنده نتیجه می‌گیرد که در شرایط کنونی این نکته روشن است که تا زمانی که قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تمایلات سایر قدرتها را در نظر نمی‌گیرند و یا آنها را تهدید می‌کنند، تنش در قفقاز ادامه خواهد یافت در حالی که هیچ مکانیزم رفع اختلاف ثابت و قابل قبولی وجود ندارد.

https://journal.iag.ir/article_57108_b759b1649138a906c4ec2b2516ae5084.pdf

انجمن ژئوپلیتیک ایران فصلنامه بین المللی ژئوپلیتیک 1735-4331 3 10 2007 12 22 U.S. Crisis Management in Geopolitical Regions مدیریت بحران آمریکا در مناطق ژئوپلیتیکی 80 98 57109 FA عباس مصلی‌نژاد ـ استادیار علوم سیاسی، دانشگاه تهران Journal Article The United States can be considered as a country that enjoys strong motivation, different instruments, effective structural position to play the security and political role in critical fields. This country has started to play security role in Middle East since the World War 2. Many of U.S presidents had organized their regional policies based on confrontation with the Soviet Union. The U.S role has become especially significant since the Cold War. The collapse of the Soviet Union could have made a safer atmosphere for the U.S to control regional conflicts on the basis of crisis management. But the U.S interventions have led to an increase of security complications in Middle East which has an effective geopolitical role in world politics. The U.S crisis management model is based on confrontational indexes rather than diplomatic process and balancing model. The United States’ goal of crisis management in M.E can not be considered to be providing equilibrium and stability. Americans prefer to apply the engagement method and this has led to more instability and conflicts in M.E. ایالات متحده را می‌توان به عنوان تنها کشوری به حساب آورد، که به واسطه برتری‌های مختلف و انگیزه‌های قوی خود می‌تواند نقش موثری را در مسائل سیاسی امنیتی و در زمینه‌ بحرانها ایفا کند. نقش امنیتی ایالات متحده در خاورمیانه به جنگ جهانی دوم بر می‌گردد. سیاستهای منطقه‌ای ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری‌های مختلف برمبنای رویاروی با اتحاد جماهیر شوروی سازماتدهی می‌شد. نقش آمریکا در این منطقه از زمان جنگ سرد به بعد فوق‌العاده مهم شده است. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی فضای امن‌تری را برای امریکا در جهت کنترل کشمکش‌های منطقه‌ای بر مبنای مدیریت بحران فراهم آورده است. افزایش مداخلات آمریکا منجر به پیچیدگی مسائل امنیتی در خاورمیانه شده واین مداخلات نقش ژئوپلیتیکی موثری در سیاست جهانی دارد. مدل مدیریت بحران در آمریکا بر مبنای رویارویی است و نه بر مبنای فرایند دیپلماتیک و مدل تعادل. هدف ایالات متحده از مدیریت بحران در خاورمیانه را نمی‌توان در جهت برقراری تعادل و پایداری در نظرگرفت. آمریکا شیوه اشغال‌گری را در جهت مدیریت بحران برگزیده است که این امر خود منجر به ناپایداری‌ها و درگیری‌های بیشتری در خاورمیانه شده است.

https://journal.iag.ir/article_57109_065c39fad70e45ac4c1d383ab1b299fd.pdf

انجمن ژئوپلیتیک ایران فصلنامه بین المللی ژئوپلیتیک 1735-4331 3 10 2007 12 22 Navigare Necesse Est! Maritimity and the Prospect of a Korean Blue Water Navy الزامات دریانوردی، دریایی‌گرایی و چشم‌انداز نیروی دریایی کره 99 113 57110 FA کارل هوانگ ـ دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه هامبورگ، آلمان Journal Article Alexander Supan (1847-1920), an Austrian geographer, was a major contributor to German geopolitics with his work “Guidelines of General Political Geography” (Leitlinien der allgemeinen politischen Geographie). The quantitative aspect of his work consists of two innovations: (1) the maritimity quotient quantifying the relation of maritime borders to land borders and (2) the pressure quotient quantifying the relation of external pressure to internal pressure in terms of power. In this paper I use adaptations of these formulas to deliver results for several countries that have relevance for Northeast Asia, explore the relationship to naval expenditure and, in the light of those results, discuss the implications and prospects for the two Koreas. جغرافیدان اتریشی، الکساندر سوپان با کار خود تحت عنوان راهبردهای عمومی جغرافیای سیاسی کمک عمده‌ای به ژئوپلیتیک آلمان کرده است. جنبه کمّی کارش شامل دو نوآوری می شود: ضریب دریایی که رابطه مرزهای دریایی به مرزهای خشکی را تعیین می‌کند. و ضریب فشار که کمّیت رابطه فشار بیرونی به فشار درونی را بر حسب قدرت تعیین می‌کند. در این مقاله نویسنده سعی بر به کارگیری این مدل در جهت نتیجه‌گیری یا کشف این رابطه در مورد کشورهای شمال شرقی آسیا را دارد تا به کمک نتایج حاصله، به بحث در رابطه با الزامات و انتظارات دریایی در دو کره بپردازد.

https://journal.iag.ir/article_57110_4ae814b375680f7146d0460bd149c6a0.pdf