گفتمان ژئوپلیتیکی بازنمایی دشمن خیالی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 ـ دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

2 ـ استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

3 ـ دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

چکیده

هدف این تحقیق بررسی نقش بازنمایی‌های زبانی و رسانه‌ای در شکل‌گیری گفتمان ژئوپلیتیکی دشمن خیالی است. این تحقیق بر پایه روش‌شناسی تفسیری و دیدگاه‌های زبان‌شناسی ساخت‌گرا و گفتمان فوکویی انجام شده است. فوکو معتقد است هیچ چیز معناداری خارج از گفتمان وجود ندارد، دشمن فرضی نیز ساخته نظام سیاسی اجتماعی و تأمین‌کننده اهداف نظام‌های گفتمانی است. امروزه، نظام‌های بازنمایی رسانه‌ای حدود و مرزهای نمادین «ما» و «آنها» را تعیین می‌کنند.
نتایج این تحقیق نشان داد که بازیگران سیاسی و نهادهای رسانه‌ای مربوطه از روشهایی مختلفی چون: انسانیت‌زدایی از حریف، تعمیم افراطی، گزینش‌گری، انتقال، پاره ‌حقیقت‌گویی، فرافکنی، قرینه‌سازی، محتوا‌زدایی، توسل به جنگ، برچسب‌زنی، برجسته‌سازی، نفی و اثبات، القاء انسداد گفتمانی، انتخاب بد از بدتر، تکرار، استعاره‌سازی و غیره استفاده نموده و انگاره و تصویر «دشمن خیالی» را در نظر افکار عمومی جامعه هدف تولید و تثبیت می‌کنند و از این طریق بستر نفوذ و اعمال سلطه نامحسوس را فراهم می‌نمایند.
                
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Representing Imaginary Enemy: A Geopolitical Discourse

نویسندگان [English]

  • Zahra Ahmadypour 1
  • Mohammad Reza Hafeznia 2
  • Reza Juneidi 3
1 - Associate Professor of Political Geography, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
2 -Full Professor of Political Geography, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
3 - Ph.D Student of Political Geography, Tarbiat Modares University, Tehran
چکیده [English]

formation of geopolitical discourse on imaginary enemy. The current research has been accomplished on the basis of descriptive methodology, linguistic viewpoints and Foucaudian discourse. As Foucault believes that nothing significant exists outside the discourse, the imaginary enemy is also on world’s cultural and political structures existing under the framework of discourse and power relationship in order to political and cultural hegemony against “other” culture, creed and sect etc. 
The results of this study shows that political actors and media institutions have used different methods such as inhuman representation of rivals, excessive prevalence, selectivity, transition, releasing part of truth, projection, identicalization, resorting to war, labeling,  distinguishing, retroversion, projection, negativity and positivity, discursive closures,  selecting bad from worse, using two factual news to legitimize a false one, using signs and symbols,  media credibility,  humiliating and ridiculing, creating fear and terror, disinformation, delusive generalization, color politics, using false cartographic technique, geopolitical metaphors, message repetition so that they could they could produce and fix the idea and image of imaginary enemy on general public opinion. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • System of discourse
  • Geopolitical depiction
  • Imaginary enemy